Thai stick

💡 I learned to turn skewers—one Thai stick at a time—without burning my fingers.

یاد گرفتم که سیخ‌ها را - هر بار یک چوب تایلندی - بدون اینکه انگشتانم بسوزد، بچرخانم.

💡 Street vendors wrapped chicken around a Thai stick and brushed it with tamarind.

فروشندگان خیابانی مرغ را دور یک چوب تایلندی می‌پیچیدند و روی آن را با تمر هندی می‌مالیدند.

💡 The country is known for its Thai Stick variety, which is named after the way its potent flowers are dried and tied into sticks and is the origin of many strains now grown overseas.

این کشور به خاطر گونه‌ی تایلندی استیک خود شناخته می‌شود، که به دلیل نحوه‌ی خشک کردن و گره زدن گل‌های قوی آن به صورت چوب، به این نام شناخته می‌شود و منشأ بسیاری از گونه‌هایی است که اکنون در خارج از کشور کشت می‌شوند.

💡 The strain would later be smuggled into the U.S. in the 1970s by various surfers, hippies and military veterans, according to the 2015 book by Peter Maguire and Mike Ritter called “Thai Stick.”

بر اساس کتاب «چوب تایلندی» نوشته‌ی پیتر مگوایر و مایک ریتر که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد، این گونه بعدها در دهه‌ی ۱۹۷۰ توسط موج‌سواران، هیپی‌ها و کهنه‌سربازان نظامی به ایالات متحده قاچاق شد.

💡 The menu listed a grilled Thai stick beside bright pickles.

در منو، کنار خیارشورهای رنگارنگ، یک چوب کبابی تایلندی هم دیده می‌شد.

💡 Thailand has a long tradition of growing the plant, particularly in the fertile northeast, home to the famously potent Thai Stick, a strain relished by American GIs stationed in Asia.

تایلند سنت دیرینه‌ای در پرورش این گیاه دارد، به ویژه در شمال شرقی حاصلخیز آن، که زادگاه چوب تایلندی معروف و قوی است، گونه‌ای که مورد علاقه سربازان آمریکایی مستقر در آسیا است.