text hand

💡 Archivists recognize a text hand the way friends know footsteps.

بایگان‌ها دستِ یک متن را همانطور که دوستان، صدای قدم‌ها را تشخیص می‌دهند، تشخیص می‌دهند.

💡 I wrote the name in a fine text hand, as though to say, "No more blunders, madam, this is large as print."

اسم را با خط خوش و خوش‌خطی نوشتم، انگار که می‌خواستم بگویم: «خانم، دیگر اشتباه نکنید، این به بزرگی حروف چاپی است.»

💡 A tidy text hand hides long nights and cramped fingers.

یک دست مرتب و تمیز برای نوشتن، شب‌های طولانی و انگشتان گرفته را پنهان می‌کند.

💡 The scribe’s text hand shifts subtly between chapters.

دست کاتب به طور نامحسوسی بین فصل‌ها جابجا می‌شود.

💡 “Oh! if ye come to go to be a-leaving off of names, old Timothy, you’ll find I’ve a way of writing my card with my five fingers here in a text hand as no gentleman can mistake.”

«اوه! اگر آمده‌ای که اسم‌ها را حذف کنی، تیموتی پیر، خواهی دید که من روشی برای نوشتن کارت ویزیتم با پنج انگشتم اینجا با دستخطی دارم که هیچ آقایی نمی‌تواند اشتباه کند.»