Tange

💡 Built by the late-architect Kenzo Tange, the masterpiece was the venue for swimming and is slated to be used for handball next year in Tokyo.

این شاهکار که توسط معمار فقید، کنزو تانگه، ساخته شده است، محل برگزاری مسابقات شنا بوده و قرار است سال آینده در توکیو برای هندبال مورد استفاده قرار گیرد.

💡 Lambiasi joked that many engineers working with Tange “earned PhDs” trying to turn his designs into reality.

لامبیاسی به شوخی گفت که بسیاری از مهندسانی که با تانگه کار می‌کردند، «مدرک دکترا گرفتند» و سعی کردند طرح‌های او را به واقعیت تبدیل کنند.

💡 The building was part of a postwar boom in civic structures across Japan, but none of those, even ones designed by Tange himself, has surpassed this masterpiece.

این ساختمان بخشی از رونق پس از جنگ در سازه‌های شهری در سراسر ژاپن بود، اما هیچ‌کدام از آن‌ها، حتی آن‌هایی که توسط خود تانگه طراحی شده بودند، از این شاهکار پیشی نگرفتند.

💡 The stadium by Tange marries bold concrete forms with delicate, sail-like roofs.

این استادیوم که توسط تانگه طراحی شده، فرم‌های بتنی جسورانه را با سقف‌های ظریف و بادبانی‌مانند پیوند می‌دهد.

💡 A retrospective of Tange sketches revealed how a few strokes captured entire urban diagrams.

مروری بر طرح‌های تانگه نشان داد که چگونه چند ضربه قلم، کل نمودارهای شهری را در بر می‌گیرند.

💡 Architects cite Tange as proof that megastructures can still feel human and ceremonial.

معماران، تانگه را به عنوان مدرکی دال بر اینکه ابرسازه‌ها هنوز می‌توانند حس انسانی و تشریفاتی داشته باشند، ذکر می‌کنند.