swamp sparrow

💡 A swamp sparrow sang from the cattails, metronome-steady and modestly proud.

گنجشکی مردابی از میان بوته‌های دم گربه‌ای، با مترونومی منظم و فروتنانه و مغرورانه، آواز می‌خواند.

💡 Some people can trace their traditions back decades; the swamp sparrow has passed its songs down for more than 1500 years.

برخی از مردم می‌توانند سنت‌های خود را به دهه‌ها قبل برگردانند؛ گنجشک باتلاقی آوازهای خود را بیش از ۱۵۰۰ سال است که نسل به نسل منتقل کرده است.

💡 The marsh keeps a swamp sparrow safe, which is why we tread softly.

مرداب گنجشک مردابی را در امان نگه می‌دارد، به همین دلیل است که ما به آرامی قدم برمی‌داریم.

💡 I see more swamp sparrows as we get closer.

هر چه نزدیک‌تر می‌شویم، گنجشک‌های مردابی بیشتری می‌بینم.

💡 Birders smile when a swamp sparrow finally steps into view, all rufous wings and streaked patience.

پرنده‌بانان وقتی بالاخره گنجشکی باتلاقی با بال‌های سرخ و صبری رگه‌دار از راه می‌رسد، لبخند می‌زنند.

💡 Certain motifs in swamp sparrow songs can last hundreds, even thousands of years—evidence of a cultural tradition in the birds.

برخی از مضامین آواز گنجشک‌های مرداب می‌توانند صدها، حتی هزاران سال دوام بیاورند - گواهی بر یک سنت فرهنگی در این پرندگان.