Sunday clothes

💡 It was a trial to my feelings, on the next day but one, to see Joe arraying himself in his Sunday clothes to accompany me to Miss Havisham’s.

روز بعد، دیدن جو که لباس‌های یکشنبه‌اش را پوشیده بود تا مرا تا خانه‌ی خانم هاویشام همراهی کند، احساساتم را به چالش کشید.

💡 Pa got up from the table and walked out without so much as changing into his Sunday clothes.

پدر از سر میز بلند شد و بدون اینکه حتی لباس‌های یکشنبه‌اش را عوض کند، بیرون رفت.

💡 Grandma kept Sunday clothes in a cedar chest, and the scent of wood still whispers “behave” when we lift the lid.

مادربزرگ لباس‌های یکشنبه را در یک صندوقچه‌ی چوبی نگه می‌داشت، و هنوز هم وقتی درِ آن را برمی‌داریم، بوی چوب زمزمه می‌کند که «مواظب خودت باش».

💡 We ironed Sunday clothes while the radio preached weather and baseball.

ما لباس‌های یکشنبه را اتو می‌کردیم در حالی که رادیو درباره آب و هوا و بیسبال موعظه می‌کرد.

💡 Hand-me-down Sunday clothes taught us that dignity isn’t new; it’s well cared for.

لباس‌های دم‌دستی یکشنبه به ما یاد دادند که وقار چیز جدیدی نیست؛ باید به خوبی از آن مراقبت کرد.

💡 I guess that’s why barely one week later Daddy made me wear my itchy, hot Sunday clothes to the train depot.

فکر کنم به همین دلیل بود که تقریباً یک هفته بعد، بابا مجبورم کرد لباس‌های یکشنبه‌ی داغ و خارش‌آورم را تا ایستگاه قطار بپوشم.