Stroessner

💡 To the Paraguayan despot Alfredo Stroessner in 1963, the prince said, “It’s a pleasure to be in a country that isn’t ruled by its people.”

شاهزاده در سال ۱۹۶۳ به آلفردو استروسنر، دیکتاتور پاراگوئه‌ای، گفت: «بودن در کشوری که توسط مردمش اداره نمی‌شود، مایه‌ی افتخار است.»

💡 Archives reveal letters to Stroessner that mix fear with transactional flattery.

بایگانی‌ها نامه‌هایی به استروسنر را فاش می‌کنند که ترس را با چاپلوسی معامله‌گرانه‌ای در هم می‌آمیزد.

💡 If he does, it would mark a dramatic shift in a relationship that date backs to 1957 under two U.S.-backed autocrats, Taiwan’s Chiang Kai-shek and Paraguay’s Alfredo Stroessner.

اگر او این کار را انجام دهد، این یک تغییر چشمگیر در روابطی خواهد بود که به سال ۱۹۵۷ و تحت حاکمیت دو دیکتاتور تحت حمایت آمریکا، چیانگ کای‌شک در تایوان و آلفردو استروسنر در پاراگوئه، برمی‌گردد.

💡 Histories of Stroessner examine dictatorship’s routines: surveillance, cement, and carefully staged elections.

تاریخ استروسنر به بررسی روال‌های دیکتاتوری می‌پردازد: نظارت، استحکامات و انتخابات با دقت برنامه‌ریزی‌شده.