streuselkuchen

💡 We packed slices of streuselkuchen for the train, sugar crystals twinkling like confetti in the afternoon light.

ما برای قطار برش‌هایی از شیرینی اشتروسل‌کوخن برداشتیم، بلورهای شکر مثل کاغذ رنگی در نور بعدازظهر برق می‌زدند.

💡 At Mainz we discovered a café close to the theatre, and sipped coffee and ate Streuselkuchen out of doors in the shadow of the cathedral and Gutenberg's statue.

در ماینتس، کافه‌ای نزدیک تئاتر پیدا کردیم و در فضای باز و در سایه‌ی کلیسای جامع و مجسمه‌ی گوتنبرگ، جرعه‌ای قهوه نوشیدیم و «اشتروسل‌کاخن» خوردیم.

💡 The bakery’s streuselkuchen balanced yeasty tenderness beneath a sandy, cinnamon crown that shattered politely under forks.

خمیر ترشِ نانوایی، لطافتِ خمیرِ خمیر را زیرِ تاجِ شنی و دارچینی‌اش که مودبانه زیر چنگال‌ها خرد می‌شد، متعادل می‌کرد.

💡 On Sundays, my aunt served streuselkuchen with strong coffee, a ritual that made punctuality feel like devotion.

یکشنبه‌ها، عمه‌ام استروسل‌کاخن را با قهوه‌ی غلیظ سرو می‌کرد، رسمی که باعث می‌شد وقت‌شناسی مثل از خودگذشتگی به نظر برسد.

💡 Rolls and butter, coffee and milk, Streuselkuchen and Butterkuchen such as German children love, and also cakes called Bubenschenkel—or little boy's legs.

نان و کره، قهوه و شیر، شیرینی‌های Streuselkuchen و Butterkuchen که بچه‌های آلمانی دوست دارند، و همچنین کیک‌هایی به نام Bubenschenkel یا پاهای پسر بچه.