Stopping by Woods on a Snowy Evening

💡 In his poem “Stopping by Woods on a Snowy Evening,” Frost celebrates the woods that are “lovely, dark and deep.”

فراست در شعر «در یک شب برفی کنار جنگل توقف کردن»، جنگل‌هایی را که «دوست‌داشتنی، تاریک و عمیق» هستند، ستایش می‌کند.

💡 The protagonist of “Stopping by Woods on a Snowy Evening” pauses for a minute to take in the peace of a sylvan snowfall before continuing a journey of “miles to go before I sleep.”

شخصیت اصلی داستان «توقف در کنار جنگل در یک عصر برفی» قبل از ادامه سفری که «فرسنگ‌ها مانده تا بخوابم» ادامه می‌دهد، یک دقیقه مکث می‌کند تا آرامش بارش برف جنگلی را تجربه کند.