Starkville

💡 In Starkville, Friday nights braid stadium lights, food trucks, and neighbors who wave without thinking.

در استارکویل، جمعه شب‌ها چراغ‌های استادیوم، دکه‌های فروش غذا و همسایه‌هایی که بدون فکر کردن دست تکان می‌دهند، به هم می‌بافند.

💡 Starkville was just a two-hour drive from home.

استارکویل فقط دو ساعت با ماشین از خانه فاصله داشت.

💡 In Starkville, Miss., a city of just 25,000, there hadn’t been many extra treatment options.

در استارکویل، می‌سی‌سی‌پی، شهری با تنها ۲۵۰۰۰ نفر جمعیت، گزینه‌های درمانی اضافی زیادی وجود نداشت.

💡 He considered transferring but ultimately chose to stay in Starkville.

او به انتقال فکر کرد اما در نهایت تصمیم گرفت در استارکویل بماند.

💡 Storms washed Starkville clean by noon, and sidewalks steamed like kettle lids.

طوفان‌ها تا ظهر استارکویل را تمیز کردند و پیاده‌روها مانند درب کتری بخار می‌کردند.

💡 A coffee shop in Starkville became our remote office, powered by playlists and cinnamon.

یک کافی‌شاپ در استارکویل به دفتر کار دورکاری ما تبدیل شد که با پلی‌لیست‌ها و دارچین کار می‌کرد.