staghorn sumac

💡 The lush, leafy species looks strikingly similar to a handful of local native trees, like black walnut and staghorn sumac.

این گونه سرسبز و برگ‌دار به طرز چشمگیری شبیه به تعدادی از درختان بومی محلی مانند گردوی سیاه و سماق شاخ گوزنی است.

💡 Landscapers use staghorn sumac for tough sites where drama and resilience are both required.

طراحان فضای سبز از سماق شاخ گوزنی برای مکان‌های دشوار که در آن‌ها به زیبایی و انعطاف‌پذیری نیاز است، استفاده می‌کنند.

💡 Foragers brew staghorn sumac lemonade, straining fuzz to keep tartness friendly.

جویندگان علوفه، لیموناد سماق شاخ گوزنی دم می‌کنند و پرز آن را صاف می‌کنند تا طعم ترش آن حفظ شود.

💡 Yes, you can take the berries and leaves of red or staghorn sumac and boil them together to make a black dye, or ink.

بله، می‌توانید توت‌ها و برگ‌های سماق قرمز یا شاخ گوزنی را بردارید و آنها را با هم بجوشانید تا یک رنگ سیاه یا جوهر درست کنید.

💡 In autumn, staghorn sumac torches hillsides with scarlet cones and a citrusy promise for spice blends.

در پاییز، سماق شاخ گوزنی دامنه تپه‌ها را با مخروط‌های قرمز و طعم مرکباتی ادویه‌ها روشن می‌کند.

💡 The state recommends gardeners plant native species like native red maples, red chokeberries and staghorn sumac.

ایالت به باغبانان توصیه می‌کند گونه‌های بومی مانند افرای قرمز بومی، توت فرنگی قرمز و سماق شاخ گوزنی بکارند.