Spartacus

💡 Films about Spartacus mix sand, blood, and speeches that classrooms still quote.

فیلم‌های مربوط به اسپارتاکوس ترکیبی از شن، خون و سخنرانی‌هایی است که هنوز در کلاس‌های درس از آنها نقل قول می‌شود.

💡 If you’re going full bore into swords-and-sandals shoutouts, you could do worse than summoning the ghost of a classic “Spartacus” moment.

اگر می‌خواهید کاملاً به شعارهای شمشیر و صندل بپردازید، می‌توانید بدتر از احضار روح یک لحظه کلاسیک «اسپارتاکوس» عمل کنید.

💡 Does it risk becoming an "I am Spartacus moment"? - the words of Baroness Shami Chakrabarti, the Labour peer and civil rights campaigner?

آیا این خطر تبدیل شدن به یک لحظه «من اسپارتاکوس هستم» را به همراه دارد؟ - سخنان بارونس شامی چاکرابارتی، عضو حزب کارگر و فعال حقوق مدنی؟

💡 Historians sift Spartacus for facts beneath layers of legend and studio lighting.

مورخان، اسپارتاکوس را زیر لایه‌هایی از افسانه و نورپردازی استودیویی، برای یافتن حقایق غربال می‌کنند.

💡 In recent memory, mostly it pops up from “Spartacus,” the 1960 Stanley Kubrick Hollywood epic, and its later television offspring.

در خاطرات اخیر، این اصطلاح بیشتر از «اسپارتاکوس»، فیلم حماسی هالیوودی استنلی کوبریک محصول ۱۹۶۰، و نمونه‌های تلویزیونی بعدی آن، به ذهن خطور می‌کند.

💡 The story of Spartacus turns a slave revolt into a lasting metaphor for impossible courage.

داستان اسپارتاکوس، شورش بردگان را به استعاره‌ای ماندگار از شجاعت غیرممکن تبدیل می‌کند.