Spalato

💡 SPALATO—PERISTILIO Spalato is a strange confusion of old and new.

SPALATO—PERISTILIO Spalato اشتباه عجیبی از قدیم و جدید است.

💡 It is difficult to say good-by to Zara, even though Spalato sends out a summons from the riviera of red and of gold, even though Ragusa calls from its leafy groves under the Fort Imperiale.

خداحافظی با زارا دشوار است، هرچند اسپالاتو از ریویرای سرخ و طلایی فراخوان می‌دهد، هرچند راگوسا از بیشه‌های سرسبزش در زیر دژ امپریال، او را فرا می‌خواند.

💡 The guide called Split by its old name, Spalato, and the city felt layered like pastry.

راهنما اسپلیت را با نام قدیمی‌اش، اسپالاتو، صدا می‌زد و شهر مثل شیرینی لایه لایه بود.

💡 Merchants in Spalato once unloaded amphorae under walls that still remember emperors.

بازرگانان در اسپالاتو زمانی آمفوراها را زیر دیوارهایی که هنوز یادگار امپراتورها هستند، تخلیه می‌کردند.

💡 Bora, the wind of the dead, blew when our ship rounded the lighthouse of Spalato long after darkness had fallen.

بورا، باد مردگان، زمانی وزید که کشتی ما مدت‌ها پس از تاریکی هوا، فانوس دریایی اسپالاتو را دور زد.

💡 Sun on stone gave Spalato a glow that tasted of salt and apricots.

تابش آفتاب بر سنگ، به اسپالاتو درخششی می‌داد که طعم نمک و زردآلو می‌داد.