Soustelle

💡 Says France's Minister Delegate Jacques Soustelle: "This desert should come to mean to France what the Far West meant at a certain period to the American states on the Atlantic coast."

ژاک سوستل، وزیر نماینده فرانسه، می‌گوید: «این بیابان باید برای فرانسه همان معنایی را داشته باشد که غرب دور در دوره‌ای خاص برای ایالت‌های آمریکایی در ساحل اقیانوس اطلس داشت.»

💡 Histories mention Soustelle at the hinge of empires and ideals, where policies met people.

تاریخ‌ها از سوستل در محور امپراتوری‌ها و آرمان‌ها یاد می‌کنند، جایی که سیاست‌ها با مردم تلاقی می‌کردند.

💡 A solidly built, wavy-haired man with blandly skeptical eyes half-hidden behind owlish glasses, Soustelle calls himself "a typical Frenchman," and in some respects looks the part.

سوستل، مردی با هیکل محکم و موهای موج‌دار و چشمانی کم‌رنگ و بدبین که نیمی از آنها پشت عینک جغدی پنهان شده است، خود را «یک فرانسوی نمونه» می‌نامد و از برخی جهات، دقیقاً همان چیزی است که به نظر می‌رسد.

💡 However unfair some of these epithets may be, dynamic Jacques Soustelle today at 47 has more political potential than any other Frenchman save Charles de Gaulle.

هر چقدر هم که برخی از این لقب‌ها ناعادلانه باشند، ژاک سوستلِ پویا امروز در ۴۷ سالگی، پتانسیل سیاسی بیشتری نسبت به هر فرانسوی دیگری به جز شارل دوگل دارد.

💡 Letters from Soustelle reveal a man torn between scholarship and statecraft.

نامه‌های سوستل، مردی را نشان می‌دهد که بین دانش و سیاستمداری گیر کرده است.

💡 Debates about Soustelle remind students that governance writes in pencil, not ink.

بحث‌ها درباره سوستل به دانش‌آموزان یادآوری می‌کند که حکومت با مداد می‌نویسد، نه با جوهر.