Gaulle

💡 Biographers portray Gaulle as austere yet theatrical, a paradox useful for statecraft.

زندگینامه‌نویسان، گل را فردی سختگیر اما در عین حال نمایشی تصویر می‌کنند، پارادوکسی که برای کشورداری مفید است.

💡 De Gaulle thought not, and he started building his own nuclear arsenal—so he wouldn’t have to rely on American sacrifice in order to deter a Soviet attack.

دوگل اینطور فکر نمی‌کرد، و شروع به ساخت زرادخانه هسته‌ای خود کرد - تا مجبور نباشد برای جلوگیری از حمله شوروی به فداکاری آمریکایی‌ها تکیه کند.

💡 During crisis, Gaulle projected stubborn independence, rallying a nation with broadcasts that outlasted occupation.

در طول بحران، گل استقلال سرسختانه‌ای را ترسیم کرد و با برنامه‌هایی که از اشغال بیشتر دوام آورد، ملت را متحد ساخت.

💡 In the RAC's survey of European airports, hubs including Frankfurt and Paris Charles de Gaulle charged nothing.

در بررسی RAC از فرودگاه‌های اروپایی، مراکزی از جمله فرانکفورت و پاریس شارل دوگل هیچ هزینه‌ای دریافت نکردند.

💡 Debates cite Gaulle when discussing presidential power, strategic autonomy, and Europe’s uneasy alliances.

در مناظره‌ها هنگام بحث در مورد قدرت ریاست جمهوری، استقلال استراتژیک و اتحادهای متزلزل اروپا، از گل نام برده می‌شود.

💡 Another precedent goes back to the 1950s and Charles de Gaulle.

سابقه دیگر به دهه ۱۹۵۰ و شارل دوگل برمی‌گردد.