solifidian

💡 A fiercely solifidian tract from the Reformation era ignited pamphlet wars that shaped parish politics and personal piety for generations.

یک رساله‌ی به‌شدت خشک و بی‌روح از دوران اصلاحات، آتش جنگ‌های جزوه‌ای را شعله‌ور کرد که سیاست‌های محلی و دینداری شخصی را برای نسل‌ها شکل داد.

💡 A solifidian emphasis on faith alone shaped the preacher’s homilies.

تأکید سولیفیدیایی بر ایمانِ صرف، موعظه‌های واعظ را شکل می‌داد.

💡 Historians read solifidian disputes not merely as theology, but as struggles over authority, literacy, and who gets to interpret scripture.

مورخان، اختلافات سولیفیدیایی را نه صرفاً به عنوان الهیات، بلکه به عنوان نزاع بر سر اقتدار، سواد و اینکه چه کسی حق تفسیر کتاب مقدس را دارد، می‌خوانند.

💡 Historians trace solifidian controversies through pamphlets and sermons.

مورخان، اختلافات سولیفیدیایی را از طریق جزوه‌ها و خطبه‌ها ردیابی می‌کنند.

💡 In the third place march their adventures; the Roundheads' legends, the rebels' romance; stories of a larger size than the ears of their sect, able to strangle the belief of a Solifidian.

در جایگاه سوم، ماجراجویی‌های آنها؛ افسانه‌های کله‌گنده‌ها، عاشقانه‌های شورشیان؛ داستان‌هایی بزرگ‌تر از گوش‌های فرقه‌شان، که می‌توانند باور یک سولیفیدیایی را خفه کنند.

💡 The debate pitted solifidian doctrine against works-based interpretations.

این بحث، دکترین سولیفیدین را در مقابل تفاسیر مبتنی بر آثار قرار داد.