Simon Legree

💡 Samuel Pinchard, the plantation owner, is a literary descendent of Simon Legree, but Jeffers has drawn him in the full height of psychological complexity.

ساموئل پینچارد، صاحب مزرعه، از نوادگان ادبی سایمون لگری است، اما جفرز او را در اوج پیچیدگی روانشناختی به تصویر کشیده است.

💡 Teachers frame Simon Legree as a study in cruelty wielded by systems, not just individuals.

معلمان، سایمون لگری را به عنوان نمونه‌ای از ظلم و ستمی که توسط سیستم‌ها اعمال می‌شود، نه فقط توسط افراد، معرفی می‌کنند.

💡 Round about Cairo, with and without the Assistance of the Dragoman or Simon Legree of the Orient XIII.  

در اطراف قاهره، با و بدون کمک دراگومان یا سیمون لگری از شرق سیزدهم.

💡 Modern adaptations use Simon Legree sparingly, allowing audiences to interrogate power rather than cartoon villains.

اقتباس‌های مدرن از سایمون لگری به ندرت استفاده می‌کنند و به مخاطبان اجازه می‌دهند به جای شخصیت‌های شرور کارتونی، قدرت را زیر سوال ببرند.

💡 References to Simon Legree critique exploitation that dresses itself in profit and discipline.

ارجاعات به سیمون لگری، استثماری را که خود را در لباس سود و انضباط می‌پوشاند، نقد می‌کند.

💡 Men and women read it, talked about it, cried over the death of Little Eva and of Uncle Tom, shuddered at the cruelty of Simon Legree.

مردان و زنان آن را خواندند، درباره‌اش صحبت کردند، بر مرگ اِوا کوچولو و عمو تام گریستند، و از بی‌رحمی سایمون لگری به خود لرزیدند.