skell

💡 In New York slang, a skell means a down-and-out vagrant, and reporters tread carefully to avoid dehumanizing shorthand.

در زبان عامیانه نیویورکی، اسکِل به معنای ولگرد بی‌سروپا است و خبرنگاران با احتیاط از این اصطلاح استفاده می‌کنند تا از عبارات کوتاه و غیرانسانی پرهیز کنند.

💡 “That skell of yours was guilty of something.”

«اون اسکلتت یه گناهی داشت.»

💡 Others said that the god Skell had lowered himself from heaven to Shasta’s summit to throw molten rocks at the Spirit of the Below-World.

دیگران می‌گفتند که خدای اسکِل خود را از بهشت به قله‌ی شستا پایین آورده تا سنگ‌های مذاب را به سمت روح دنیای زیرین پرتاب کند.

💡 The detective called him a skell, but the outreach worker called him by name.

کارآگاه او را اسکِل صدا زد، اما مددکار اجتماعی او را به اسم صدا زد.

💡 Policies that treat a skell as a problem rather than a person rarely solve anything.

سیاست‌هایی که با یک اسکلت به عنوان یک مشکل به جای یک شخص رفتار می‌کنند، به ندرت چیزی را حل می‌کنند.

💡 “I thought they both did. I thought they both had good one-on-one, good skell, good team. Both of them did.”

«فکر می‌کردم هر دو خوب بودند. فکر می‌کردم هر دو در نبردهای تک به تک، مهارت خوب و تیم خوبی داشتند. هر دو خوب بودند.»