shooting iron

💡 The museum displayed a polished shooting iron beside trail maps, contextualizing frontier life without glamorizing violence or mythmaking.

موزه یک تیربار صیقلی را در کنار نقشه‌های مسیر به نمایش گذاشته بود که زندگی در مناطق مرزی را بدون پر زرق و برق جلوه دادن خشونت یا افسانه‌سازی، در متن خود قرار می‌داد.

💡 In the novel, a dented shooting iron symbolized inheritance, responsibility, and the grudges families carry across unforgiving landscapes.

در این رمان، یک تیرکمان فرورفته نماد وراثت، مسئولیت و کینه‌هایی بود که خانواده‌ها در مناظر بی‌رحم با خود حمل می‌کنند.

💡 John Lloyd, who was renting the tavern from Surratt at the time, testified that Surratt told him to have the “shooting irons” ready for pickup on the night of April 14.

جان لوید، که در آن زمان میخانه را از سورات اجاره کرده بود، شهادت داد که سورات به او گفته بود «تیرهای آتش» را برای تحویل در شب ۱۴ آوریل آماده کند.

💡 He locked the antique shooting iron in a case, treating it as history rather than a tool with any modern purpose.

او تیروکمان عتیقه را در یک جعبه قفل کرد و با آن به عنوان یک اثر تاریخی رفتار کرد، نه ابزاری با کاربرد مدرن.

💡 Despite their beauty and value, these are fine shooting irons and all three pieces can be custom-fitted to the winner.

با وجود زیبایی و ارزششان، اینها چوب‌های تیراندازی خوبی هستند و هر سه قطعه را می‌توان به صورت سفارشی برای برنده نصب کرد.

💡 It’s not like in the movies, where the sheriff tells all the buckaroos they can’t ride into town with shooting irons.

مثل فیلم‌ها نیست که کلانتر به همهٔ الاغ‌ها می‌گوید نمی‌توانند با تفنگ‌های شکاری وارد شهر شوند.