serialism

💡 A primer on serialism helped audiences hear order inside apparent chaos.

آشنایی مقدماتی با سریالیسم به مخاطبان کمک کرد تا نظم را در دل هرج و مرج ظاهری بشنوند.

💡 Debates over serialism still animate studios late at night.

بحث‌ها بر سر سریالیسم هنوز هم استودیوها را تا دیروقت سرگرم می‌کند.

💡 University music departments were dominated by an approach whose variants were known as atonality, twelve-tone music, and serialism.

دپارتمان‌های موسیقی دانشگاه‌ها تحت سلطه‌ی رویکردی بودند که گونه‌های مختلف آن با نام‌های آتونالیته، موسیقی دوازده تُنی و سریالیسم شناخته می‌شدند.

💡 An essay by Young in the accompanying booklet, though, lays out his thoughts on the limitations of serialism.

با این حال، مقاله‌ای از یانگ در کتابچه‌ی ضمیمه، افکار او را در مورد محدودیت‌های سریالیسم بیان می‌کند.

💡 Later pieces like “Canto” saw ten Holt abandoning serialism, in a move he called “tonality after the death of tonality.”

قطعات بعدی مانند «کانتو» شاهد کنار گذاشتن سریالیسم توسط تن هولت بودند، حرکتی که او آن را «تونالیته پس از مرگ تونالیته» می‌نامید.

💡 The composer flirted with serialism, then let a folk tune slip through.

آهنگساز با سریالیسم ور رفت، سپس یک آهنگ فولکلور را از قلم انداخت.