Sedecias

💡 Viz., from the beginning of the seige of Jerusalem, in the ninth year of king Sedecias, to the second year of king Darius.

یعنی، از آغاز محاصره اورشلیم، در نهمین سال سلطنت سدکیا، تا دومین سال سلطنت داریوش.

💡 A marginal note names Sedecias as a cautionary example of hubris, a theme the scribe underlined twice.

در حاشیه، از سدکیاس به عنوان نمونه‌ای هشداردهنده از غرور نام برده شده است، موضوعی که کاتب دو بار زیر آن خط کشیده است.

💡 The royal crown of Juda had exalted Sedecias from a private state and condition to the sovereign power, as the loss of it had brought down Jechonias, etc.

تاج سلطنتی یهودا، سدکیا را از یک دولت و موقعیت خصوصی به قدرت مطلق ارتقا داده بود، همانطور که از دست دادن آن، یخونیا و غیره را به زیر کشیده بود.

💡 The chronicle refers to Sedecias in a line that hints at a disputed treaty and a narrow escape from siege.

این وقایع‌نامه در سطری به سدکیاس اشاره می‌کند که به معاهده‌ای مورد مناقشه و فرار باریک از محاصره اشاره دارد.

💡 Nabuchodonosor, to whom Sedecias swore allegiance.

Nabuchodonosor، که Sedecias با او بیعت کرد.

💡 Scholars debate whether Sedecias corresponds directly to the figure known elsewhere as Zedekiah, or whether the text merges two rulers.

محققان در مورد اینکه آیا سدکیا مستقیماً با شخصیتی که در جاهای دیگر با نام صدقیا شناخته می‌شود مطابقت دارد یا اینکه متن دو حاکم را با هم ادغام کرده است، بحث می‌کنند.