Schliemann

💡 The other two are simple pots from Hisarlık, excavated by Heinrich Schliemann in the 1870s.

دو مورد دیگر، کوزه‌های ساده‌ای از هیسارلیک هستند که توسط هاینریش شلیمان در دهه ۱۸۷۰ میلادی از خاک بیرون آورده شده‌اند.

💡 A centerpiece of the disputed artwork was a trove of gold treasures from ancient Troy discovered by Heinrich Schliemann, an amateur German archaeologist, in the late 19th century.

یکی از آثار هنری مورد مناقشه، گنجینه‌ای از گنجینه‌های طلا از شهر باستانی تروی بود که توسط هاینریش شلیمان، باستان‌شناس آماتور آلمانی، در اواخر قرن نوزدهم کشف شد.

💡 The exhibit on Schliemann balances romance with receipts, which is the grown-up way to tell stories.

نمایشگاه شلیمان، عاشقانه‌ها را با دریافت‌ها متعادل می‌کند، که روشی بزرگسالانه برای داستان‌سرایی است.

💡 Fans of Schliemann celebrate audacity; critics remind us that shovels can erase as well as reveal.

طرفداران شلیمان جسارت را ستایش می‌کنند؛ منتقدان به ما یادآوری می‌کنند که بیل‌ها می‌توانند هم پاک کنند و هم آشکار سازند.

💡 The symbol was revived during the 19th century excavations in the ancient city of Troy by German archaeologist Heinrich Schliemann, who connected it to a shared Aryan culture across Europe and Asia.

این نماد در طول کاوش‌های قرن نوزدهم در شهر باستانی تروا توسط باستان‌شناس آلمانی، هاینریش شلیمان، احیا شد که آن را به فرهنگ مشترک آریایی در سراسر اروپا و آسیا مرتبط دانست.

💡 A child reading about Schliemann dreams of treasure; an adult dreams of careful stratigraphy.

کودکی که درباره شلیمان می‌خواند، رویای گنج را در سر می‌پروراند؛ بزرگسالی رویای چینه‌شناسی دقیق را در سر می‌پروراند.