Scarlatti

💡 Playing Scarlatti sonatas feels like juggling sunlight and cat paws.

نواختن سونات‌های اسکارلاتی مثل بازی کردن با نور خورشید و پنجه‌های گربه است.

💡 He performed and recorded now-standard accounts of Bach’s “Goldberg Variations,” as well as a comprehensive survey of Domenico Scarlatti’s sonatas.

او اجرا و ضبط‌هایی از «واریاسیون‌های گلدبرگ» باخ را که اکنون به عنوان نسخه‌های استاندارد شناخته می‌شوند، بر عهده داشت و همچنین بررسی جامعی از سونات‌های دومنیکو اسکارلاتی انجام داد.

💡 Small says the musical conversation within the Scarlatti piece was something he could just manage with one hand, preserving its virtuosity while necessarily excising some notes.

اسمال می‌گوید مکالمه‌ی موسیقایی درون قطعه‌ی اسکارلاتی چیزی بود که او می‌توانست با یک دست از پسش بربیاید، و در عین حال که ظرافت آن را حفظ می‌کرد، لزوماً برخی نت‌ها را حذف می‌کرد.

💡 Teachers assign Scarlatti to wake fingers and minds with crisp inventions.

معلم‌ها به اسکارلاتی ماموریت می‌دهند تا با اختراعات جدید، انگشتان و ذهن‌ها را بیدار کند.

💡 Since then, two rarities have followed: Scarlatti’s “Il Primo Omicidio” and, this past fall, Campra’s “Idoménée,” far more obscure than Mozart’s later “Idomeneo.”

از آن زمان، دو اثر کمیاب به اجرا درآمدند: «Il Primo Omicidio» اثر اسکارلاتی و پاییز گذشته، «Idoménée» اثر کامپرا، که بسیار گمنام‌تر از «Idomeneo» اثر موتسارت است.

💡 A harpsichordist recorded late-night Scarlatti, and the city outside seemed to breathe more softly.

یک نوازنده هارپسیکورد، قطعه‌ای از اسکارلاتیِ آخر شب را ضبط کرد و به نظر می‌رسید شهرِ بیرون، آرام‌تر نفس می‌کشد.