scare out of ones wits

📌 همچنین، از هوش رفتن؛ وحشت کردن، وحشت‌زده کردن، مانند وقتی چراغ‌ها خاموش شدند، او از هوش رفتن ترسید، یا من از ترس اینکه در آزمون رانندگی رد شوم، خشکم زد. اولین مورد از این اصطلاحات اغراق‌آمیز، ترساندن از هوش رفتن، قدیمی‌ترین است و، به طرز احمقانه‌ای، نشان می‌دهد که فرد به اندازه کافی ترسیده است که عقل خود را از دست بدهد. فعل scare به حدود سال ۱۲۰۰ میلادی برمی‌گردد، و out of one's wits برای اولین بار در ترجمه ویلیام تیندل از کتاب مقدس در سال ۱۵۲۶ (اول قرنتیان ۱۴:۲۳) ثبت شده است: «آیا نمی‌گویند که عقل خود را از دست داده‌اید؟» آنها برای اولین بار در سال ۱۶۹۷ کنار هم قرار گرفتند، همان دوره‌ای که از آن scare out of one's senses آمده است، کاربردی که اکنون منسوخ شده است. نوع استفاده از نور روز، که گاهی اوقات بدون زندگی رخ می‌دهد، به دهه ۱۹۵۰ برمی‌گردد. نور روز زمانی به چشم‌ها اشاره داشت اما در اینجا به معنای «اندام‌های حیاتی» است. ترساندن تا سر حد مرگ اولین بار در رمان بارنابی راج (۱۸۴۰) اثر چارلز دیکنز ثبت شد و احتمالاً ترساندن تا سر حد مرگ تقریباً در همان زمان پدیدار شده است. با این حال، استفاده از ترساندن تا سر حد مرگ به عنوان تشدیدکننده به دهه ۱۵۰۰ میلادی برمی‌گردد. این اصطلاحات به این واقعیت اشاره دارند که یک ترس ناگهانی می‌تواند باعث ایست قلبی شود. ترساندن سفت، که اولین بار در سال ۱۹۰۵ ثبت شد، به فلج موقت اشاره دارد که می‌تواند با ترس شدید همراه باشد. برای آخرین نوع، به زیر شلواری نیز مراجعه کنید.