Santa Maura

💡 As the steamer crossed from Santa Maura to Cephalonia we had a clear view of little Ithaca, the Ithaca which Ulysses loved, "not because it was broad, but because it was his own."

همچنان که کشتی بخار از سانتا مائورا به کفالونیا می‌رسید، ما ایتاکای کوچک را به وضوح می‌دیدیم، ایتاکایی که اولیس دوست می‌داشت، «نه به خاطر پهناور بودنش، بلکه به این دلیل که مال خودش بود».

💡 We crossed to Santa Maura over a causeway that felt borrowed from mythology.

ما از طریق گذرگاهی که انگار از اساطیر وام گرفته شده بود، به سانتا مائورا رسیدیم.

💡 The currants, which had vaguely presented themselves at Santa Maura and Cephalonia, came now decisively to the front.

مویزها که به طور مبهم در سانتا مائورا و سفالونیا ظاهر شده بودند، اکنون قاطعانه به جلو آمدند.

💡 The impression of Santa Maura which remains in my own mind, however, does not concern itself with earthquakes, unless, indeed, one means moral ones.

با این حال، تصوری که از سانتا مائورا در ذهن من باقی مانده است، به زلزله مربوط نمی‌شود، مگر اینکه منظور زلزله‌های اخلاقی باشد.

💡 Sailors still call Lefkada Santa Maura, a cartographic echo that lingers pleasantly.

دریانوردان هنوز هم لفکادا را سانتا مائورا می‌نامند، پژواکی نقشه‌نگارانه که به طرز دلپذیری در ذهن باقی می‌ماند.

💡 Fortifications around Santa Maura remember sieges more patiently than textbooks.

استحکامات اطراف سانتا مائورا، محاصره‌ها را با صبر و حوصله بیشتری نسبت به کتاب‌های درسی به یاد می‌آورند.