ruckle

💡 The sandstone began to ruckle under the cliff path, a slow crumpling that warned hikers to tread politely.

ماسه‌سنگ‌ها زیر مسیر صخره شروع به لرزیدن کردند، مچاله شدنی آهسته که به کوهنوردان هشدار می‌داد مودبانه قدم بردارند.

💡 Suddenly, the dead silence struck me: my ear missed the "ruckle," and the occasional exclamations of delight.

ناگهان، سکوت مرگباری مرا فرا گرفت: گوشم صدای «چروک» و فریادهای گاه‌به‌گاهِ شادی را نشنید.

💡 That and this ruckle of stones we sit in are all that's left of what was my father's and my grandfather's and their forebears back till the dark of time.

آن و این توده سنگ‌هایی که روی آنها نشسته‌ایم، تنها چیزهایی هستند که از آنچه پدرم و پدربزرگم و اجدادشان تا تاریکی زمان باقی مانده بود، باقی مانده‌اند.

💡 Paper left damp will ruckle, tiny waves of regret that no press can fully erase.

کاغذی که نمناک بماند، موج‌های کوچکی از پشیمانی ایجاد می‌کند که هیچ دستگاه چاپ نمی‌تواند آن را کاملاً پاک کند.

💡 And before that crazy question could resolve itself—behold he was lying wide awake again in his ruckled bed, on the lumpy pillow, staring at the wide patch of moonlight framed by his open door.

و قبل از اینکه آن سوال دیوانه‌وار بتواند خودش را حل کند، ناگهان او دوباره در رختخواب چروکیده‌اش، روی بالش ناهموار، کاملاً بیدار دراز کشیده بود و به لکه‌ی پهن مهتاب که درِ باز اتاقش قاب گرفته بود، خیره شده بود.

💡 We watched the pastry ruckle in the oven, buttery layers rising like confident gossip.

ما شاهد بودیم که شیرینی‌ها در فر چطور به هم می‌ریزند و لایه‌های کره‌ای مثل شایعات بی‌مقدمه بالا می‌آیند.