Romulus

💡 But in April, Colossal announced a more substantial, still pretty cute achievement: the alleged de-extinction of the dire wolf, in the form of three wolfish pups named Romulus, Remus and Khaleesi.

اما در ماه آوریل، شرکت کولوسال از یک دستاورد مهم‌تر و در عین حال بسیار بامزه خبر داد: ادعای نابودی نسل گرگ‌های وحشی، به شکل سه توله گرگینه به نام‌های رومولوس، رموس و کالیسی.

💡 In class, Romulus becomes a case study in origin stories and the power they wield over policy centuries later.

در کلاس، رومولوس به یک مطالعه موردی در داستان‌های خاستگاه و قدرتی که قرن‌ها بعد بر سیاست اعمال می‌کنند، تبدیل می‌شود.

💡 I have seen every “Alien” movie there is, including the “Predator” crossovers, and “Romulus” is the first in a long while that managed to jolt me a few times.

من تمام فیلم‌های «بیگانه» موجود، از جمله کراس‌اوورهای «غارتگر» را دیده‌ام، و «رومولوس» اولین فیلمی است که پس از مدت‌ها توانست چند باری من را تحت تأثیر قرار دهد.

💡 The statue of Romulus looks more like a question than an answer, inviting visitors to weigh myth against civic branding.

مجسمه رومولوس بیشتر شبیه یک سوال است تا یک پاسخ، و بازدیدکنندگان را دعوت می‌کند تا افسانه را در مقابل برندسازی مدنی بسنجند.

💡 Legends cast Romulus as founder, yet archeology complicates the tale with layers older than any single shepherd-king.

افسانه‌ها رومولوس را به عنوان بنیانگذار معرفی می‌کنند، اما باستان‌شناسی داستان را با لایه‌هایی قدیمی‌تر از هر پادشاه چوپانی پیچیده می‌کند.

💡 That is, until another party overwrites his code, transforming him into the best reason for “Romulus” to exist.

یعنی تا زمانی که طرف دیگری کد او را بازنویسی کند و او را به بهترین دلیل برای وجود «رومولوس» تبدیل کند.