Romanist

💡 The best Romanist I know treats footnotes like breadcrumbs, leading readers through forests of competing interpretations without losing anyone.

بهترین رمان‌نویسی که می‌شناسم با پاورقی‌ها مثل خرده نان رفتار می‌کند و خوانندگان را از میان انبوهی از تفاسیر رقیب هدایت می‌کند، بدون اینکه کسی را از دست بدهد.

💡 A Romanist might spend years parsing inscriptions, turning chipped stone into census data, prayer, or receipts from an empire’s everyday transactions.

یک رومی‌شناس ممکن است سال‌ها صرف تجزیه و تحلیل کتیبه‌ها، تبدیل سنگ‌های تراشیده به داده‌های سرشماری، دعا یا رسیدهای معاملات روزمره یک امپراتوری کند.

💡 The speculations of the mystics, Romanist or Protestant, need not be re-examined.

گمانه‌زنی‌های عارفان، چه رومی و چه پروتستان، نیازی به بررسی مجدد ندارد.

💡 Conferences gather every Romanist flavor—philologists, archaeologists, legal historians—arguing with curiosity that mostly sounds like affection.

کنفرانس‌ها هر سلیقه‌ای از طرفداران مکتب روم باستان - زبان‌شناسان، باستان‌شناسان، مورخان حقوقی - را گرد هم می‌آورند و با کنجکاوی که بیشتر شبیه محبت به نظر می‌رسد، بحث می‌کنند.

💡 The Politiques, or moderate party, who were indifferent about religion as such, but believed that a strong government could only be formed by a Romanist king, were almost non-existent in Paris.

حزب «پولیتیکز» یا حزب میانه‌رو که نسبت به دین بی‌تفاوت بود، اما معتقد بود که یک دولت قوی فقط می‌تواند توسط یک پادشاه رومی تشکیل شود، تقریباً در پاریس وجود نداشت.

💡 You mean, where is your Romanist chit, with her white face and wheedling ways.'

منظورت اینه که اون دختر رومی‌ت کجاست، با اون صورت سفید و رفتار شیطنت‌آمیزش؟