Roman brick

💡 Architects love Roman brick for rhythms that read sophisticated without shouting.

معماران عاشق آجر رومی هستند، به خاطر ریتم‌هایی که بدون ایجاد سر و صدا، حس ظرافت و زیبایی را القا می‌کنند.

💡 It’s a grand Roman brick structure from the 1920s, decorated with terra-cotta tiles and Egyptian-themed pilasters.

این یک سازه آجری رومی باشکوه مربوط به دهه ۱۹۲۰ است که با کاشی‌های سفالی و ستون‌های ستونی با تم مصری تزئین شده است.

💡 The Cheney house, built in 1903, was a broad-shouldered example of Wright’s Prairie style, its hipped roof extending protectively over a base of Roman brick.

خانه چنی، که در سال ۱۹۰۳ ساخته شد، نمونه‌ای با شانه‌های پهن از سبک پریری رایت بود، سقف شیب‌دار آن به صورت محافظ روی پایه‌ای از آجر رومی امتداد یافته بود.

💡 Salvaged Roman brick brought warmth to a modern kitchen that risked feeling clinical.

آجر رومیِ بازیافتی به آشپزخانه‌ی مدرنی که در معرض خطرِ کلیشه‌ای شدن بود، گرما بخشید.

💡 Many Roman brick buildings are long gone - but not because the bricks themselves have decayed.

بسیاری از ساختمان‌های آجری رومی مدت‌هاست که از بین رفته‌اند - اما نه به این دلیل که خود آجرها پوسیده شده‌اند.

💡 The façade used Roman brick, long and low, stretching shadows into disciplined stripes.

در نما از آجر رومی، بلند و کوتاه، استفاده شده بود که سایه‌ها را به صورت نوارهای منظم امتداد می‌داد.