river birch

💡 “There’s a Carolina wren in those dead river birches,” she said as we walked the course.

همینطور که در مسیر قدم می‌زدیم، گفت: «یه چکاوک کارولینا توی اون درخت‌های خشکیده‌ی توس هست.»

💡 Local greenery, like bayberry, cherry laurel, river birch, lavender, juniper and switchgrass, separates white picnic-style tables in this restaurant’s spacious garden.

گیاهان سبز محلی، مانند برگ بو، برگ بو گیلاس، توس رودخانه‌ای، اسطوخودوس، ارس و علف، میزهای سفید به سبک پیک‌نیک را در باغ بزرگ این رستوران از هم جدا می‌کنند.

💡 We planted river birch near the swale, trusting its thirst to negotiate heavy soils into something friendlier.

ما توس رودخانه‌ای را نزدیک گودال کاشتیم، به این امید که عطش آن خاک‌های سنگین را به چیزی دوستانه‌تر تبدیل کند.

💡 A river birch peeled curls of salmon-colored bark, winter interest that needed zero ornaments.

یک درخت توس رودخانه‌ای با پوست کنده و فرهای به رنگ ماهی سالمون، یک جذابیت زمستانی که نیازی به تزئینات نداشت.

💡 The nursery recommended river birch for resilience, shade today and stormwater diplomacy tomorrow.

نهالستان، درخت توس رودخانه‌ای را برای مقاومت، امروز سایه و فردا دیپلماسی آب‌های سطحی را توصیه کرد.

💡 The go-to birch in the Mid-Atlantic garden is the river birch, of which the most popular variety is Heritage.

درخت توس مورد علاقه در باغ میانی اقیانوس اطلس، توس رودخانه‌ای است که محبوب‌ترین گونه آن هریتیج (Heritage) نام دارد.