Río Azul

💡 Kayakers whisper about Río Azul, a cold, clear ribbon demanding respect and a spare layer.

کایاک‌سواران درباره ریو آزول، نواری سرد و شفاف که احترام و یک لایه اضافی را می‌طلبد، زمزمه می‌کنند.

💡 Morning at Río Azul tasted like mate and snowmelt, which is to say, refreshing and honest.

صبح در ریو آزول طعم ماته و آب شدن برف را داشت، به عبارت دیگر، طراوت‌بخش و صادقانه.

💡 In late May our group of 10 will make a two-day expedition along mostly bumpy roads to a 650-inhabitant Mayan village called Rio Azul in the Northwestern Highlands region of Guatemala.

در اواخر ماه مه، گروه ده نفره ما یک سفر دو روزه را در امتداد جاده‌های عمدتاً ناهموار به یک روستای مایایی با ۶۵۰ نفر جمعیت به نام ریو آزول در منطقه ارتفاعات شمال غربی گواتمالا آغاز خواهد کرد.

💡 A little river, the Rio Azul, runs through these plains which are rent into crevices by earthquakes.

رودخانه کوچکی به نام ریو آزول، از میان این دشت‌ها می‌گذرد که در اثر زلزله به صورت شکاف‌هایی درآمده است.

💡 We camped beside Río Azul, turquoise water braiding through lenga forest like careful handwriting.

ما کنار ریو آزول اردو زدیم، آب فیروزه‌ای مثل خطی دقیق در جنگل لنگا بافته شده بود.

💡 The trail that led to the tomb began in 1962 when an employee of the Sun Oil Co. discovered Mayan ruins near Rio Azul, five hours by land from the nearest town.

مسیری که به مقبره منتهی می‌شد در سال ۱۹۶۲ آغاز شد، زمانی که یکی از کارمندان شرکت سان اویل، ویرانه‌های مایاها را در نزدیکی ریو آزول، که پنج ساعت از نزدیکترین شهر از طریق خشکی فاصله دارد، کشف کرد.