rejective art

💡 Critics debated whether rejective art frees or alienates, and the room buzzed with useful tension.

منتقدان در مورد اینکه آیا هنر طردکننده، رهایی‌بخش است یا بیگانه‌کننده، بحث می‌کردند و فضای اتاق مملو از تنشی مفید بود.

💡 A wall text explained how rejective art strips gesture to essentials, like bones under skin.

یک نوشته دیواری توضیح می‌داد که چگونه هنر طردکننده، اشاره به چیزهای اساسی، مانند استخوان‌های زیر پوست، را از بین می‌برد.

💡 The exhibit of rejective art refused sentimentality, offering stark forms that push viewers back before inviting them in.

نمایشگاه هنر طردکننده، احساسات‌گرایی را رد می‌کرد و فرم‌های خشنی را ارائه می‌داد که بینندگان را قبل از دعوت به داخل، به عقب می‌راند.