Reaganomics

💡 Economically, we saw Reaganomics and neoliberalism concentrate extreme wealth into corporate hands.

از نظر اقتصادی، شاهد بودیم که ریگانومیکس و نئولیبرالیسم ثروت هنگفتی را در دستان شرکت‌ها متمرکز کردند.

💡 Critics of Reaganomics focus on inequality trends; supporters point to growth and inflation’s retreat.

منتقدان ریگانومیکس بر روند نابرابری تمرکز می‌کنند؛ حامیان آن به رشد و کاهش تورم اشاره می‌کنند.

💡 Arguments over Reaganomics still divide classrooms: supply‑side optimism versus deficits and distribution.

بحث‌ها بر سر اقتصاد ریگانی هنوز کلاس‌های درس را از هم جدا می‌کند: خوش‌بینی طرف عرضه در مقابل کسری بودجه و توزیع.

💡 Ronald Reagan started touting “Reaganomics” at a time when his approval ratings were stuck in the high 30s and long before the economy recovered from its late-1970s doldrums.

رونالد ریگان زمانی شروع به تبلیغ «ریگانومیکس» کرد که میزان محبوبیتش بالای ۳۰ درصد بود و مدت‌ها قبل از اینکه اقتصاد از رکود اواخر دهه ۱۹۷۰ بهبود یابد.

💡 Charts on Reaganomics show tax cuts, deregulation, and the long shadow of interest rates.

نمودارهای مربوط به ریگانومیکس، کاهش مالیات، مقررات‌زدایی و سایه بلند نرخ بهره را نشان می‌دهند.

💡 Reaganomics and rampant consumerism are unraveling civil rights progress as the zeitgeist has become ever more mercenary.

اقتصاد ریگانی و مصرف‌گرایی لجام‌گسیخته، پیشرفت حقوق مدنی را با مزدورتر شدن هرچه بیشتر روح زمانه، از هم می‌پاشند.