Keynesian economics

💡 Intro students modeled Keynesian economics with a simple multiplier, watching how one project’s wages ripple through shops, rents, and savings.

دانشجویان مقدماتی، اقتصاد کینزی را با یک ضریب ساده مدل‌سازی کردند و مشاهده کردند که چگونه دستمزدهای یک پروژه در مغازه‌ها، اجاره‌ها و پس‌اندازها نوسان می‌کند.

💡 A podcast explained Keynesian economics using potholes, payroll, and patience instead of abstract curves.

یک پادکست، اقتصاد کینزی را با استفاده از چاله‌ها، حقوق و دستمزد و صبر به جای منحنی‌های انتزاعی توضیح می‌داد.

💡 He studied Keynesian economics at M.I.T., ultimately becoming the first Italian to receive a doctorate there.

او در دانشگاه MIT اقتصاد کینزی خواند و در نهایت اولین ایتالیایی شد که از آنجا دکترا گرفت.

💡 Keynesian economics is largely focused on demand, changes in which, it posits, cause the business cycle to fluctuate.

اقتصاد کینزی عمدتاً بر تقاضا متمرکز است، تغییراتی که به گفته‌ی این اقتصاددان، باعث نوسان چرخه‌ی تجاری می‌شوند.

💡 We saw this in a big way between 1950 and 1980, when Keynesian economics reigned and labor unions helped wages — and the taxes they paid — steadily rise for working people.

ما این را به طور گسترده بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰ دیدیم، زمانی که اقتصاد کینزی حاکم بود و اتحادیه‌های کارگری به افزایش پیوسته دستمزدها - و مالیات‌هایی که می‌پرداختند - برای کارگران کمک کردند.

💡 Debates over Keynesian economics heated up after shocks, with empirical papers dueling across conferences and op‑eds.

بحث‌ها بر سر اقتصاد کینزی پس از شوک‌ها داغ شد و مقالات تجربی در کنفرانس‌ها و سرمقاله‌ها با هم رقابت کردند.