rational function

💡 The graph of a rational function exhibits asymptotes that hint at limits without quite touching them.

نمودار یک تابع گویا، مجانبی را نشان می‌دهد که به حدها اشاره دارند، بدون اینکه کاملاً آنها را لمس کنند.

💡 A rational function behaves nicely until denominators sulk; domain notes prevent surprise disasters.

یک تابع گویا تا زمانی که مخرج‌ها کج‌خلق نشوند، به خوبی رفتار می‌کند؛ یادداشت‌های دامنه از فجایع غیرمنتظره جلوگیری می‌کنند.

💡 Thus the operations which consist in replacing x by nx and by x/n respectively, in any rational function of x, are definite inverse operations, if n is any assigned number except zero.

بنابراین، عملیاتی که شامل جایگزینی x با nx و x/n به ترتیب در هر تابع گویای x هستند، اگر n هر عدد منتسب به جز صفر باشد، عملیات معکوس قطعی هستند.

💡 But, in fact, if J, J1 denote any two of the three integrals J1, J2, J3, there exists an equation AJ + BJ′ + Cƒs−1dz = rational function of s, z, where A, B, C are properly chosen constants.

اما، در واقع، اگر J و J1 به ترتیب نشان‌دهنده‌ی هر دو انتگرال از سه انتگرال J1، J2 و J3 باشند، معادله‌ی AJ + BJ′ + Cƒs−1dz = تابع گویای s و z وجود دارد که در آن A، B و C ثابت‌های به درستی انتخاب شده هستند.

💡 A rational function is the ratio of two polynomials.

یک تابع گویا، نسبت دو چندجمله‌ای است.

💡 We fit a rational function to noisy measurements, prioritizing interpretability over black-box swagger.

ما یک تابع گویا را به اندازه‌گیری‌های نویزی برازش می‌دهیم و تفسیرپذیری را بر غرور جعبه سیاه اولویت می‌دهیم.