Ramakrishna

💡 Biographies of Ramakrishna explore devotion as experiment, where metaphor invites experience rather than mere assent.

زندگینامه‌های راماکریشنا، فداکاری را به عنوان یک آزمایش بررسی می‌کنند، جایی که استعاره به جای رضایت صرف، تجربه را دعوت می‌کند.

💡 A discussion group read Ramakrishna alongside skeptics, preferring honest questions over incense-heavy certainty.

یک گروه بحث، راماکریشنا را در کنار شکاکان خواندند و سوالات صادقانه را بر قطعیتِ سرشار از دود و دم ترجیح دادند.

💡 The temple credited Ramakrishna teachings for community kitchens that feed conversation as eagerly as stomachs.

این معبد آموزه‌های راماکریشنا را برای آشپزخانه‌های اجتماعی که به گفتگو به همان اندازه که مشتاقانه شکم‌ها را سیراب می‌کنند، ارج می‌نهد.

💡 St.Clair and the Pacific Symphony have had their share of triumphs, particularly with the premieres of William Bolcom’s “Canciones de Lorca” and Philip Glass’ oratorio “The Passion of Ramakrishna.”

سنت کلر و سمفونی پاسیفیک سهم خود را از پیروزی‌ها داشته‌اند، به ویژه با اولین اجرای «آوازهای لورکا» اثر ویلیام بولکوم و اوراتوریوی «مصائب راماکریشنا» اثر فیلیپ گلس.

💡 Following the aching prayers of the album’s “Turiya and Ramakrishna,” the opening strings of “Blue Nile” herald respite and repass, a moment to settle and reset.

پس از دعاهای دردناک «توریا و راماکریشنا» در آلبوم، نت‌های آغازین «نیل آبی» نویدبخش آرامش و بازگشت به زندگی، لحظه‌ای برای آرام گرفتن و از نو آغاز کردن هستند.

💡 After several leaders of the party were jailed, its 11th president, Kuttanad Ramakrishna Pillai, tasked Cherian with leading the party before he was also arrested.

پس از آنکه چندین رهبر حزب زندانی شدند، کوتاناد راماکریشنا پیلای، یازدهمین رئیس حزب، چریان را به رهبری حزب منصوب کرد، پیش از آنکه خود او نیز دستگیر شود.