Prince of Darkness

💡 A critic argued the Prince of Darkness archetype mirrors bureaucracies more than monsters, which is scarier and more useful.

منتقدی استدلال کرد که کهن الگوی شاهزاده تاریکی بیشتر از هیولاها، بوروکراسی‌ها را منعکس می‌کند، که ترسناک‌تر و مفیدتر است.

💡 During an interview with the Independent Ink, Waters had expressed his feelings about the “Prince of Darkness” and his music.

واترز در مصاحبه‌ای با ایندیپندنت اینک، احساسات خود را در مورد «شاهزاده تاریکی» و موسیقی او ابراز کرده بود.

💡 Metal bands invoke the Prince of Darkness theatrically, smoke machines and riffs converting dread into communal catharsis.

گروه‌های متال به شکلی نمایشی شاهزاده تاریکی را فرا می‌خوانند، دستگاه‌های دودزا و ریف‌ها ترس را به کاتارسیس جمعی تبدیل می‌کنند.

💡 Despite his well-publicized outrageous behaviors and drug addictions, The Prince of Darkness always had a tender heart and a soft side.

با وجود رفتارهای زننده و اعتیادش به مواد مخدر که به خوبی در موردش تبلیغ می‌شد، شاهزاده تاریکی همیشه قلبی رئوف و رویی مهربان داشت.

💡 The novel’s Prince of Darkness spoke softly, a managerial villain who outsourced cruelty to policies and plausible deniability.

شاهزاده تاریکی رمان، نرم و ملایم صحبت می‌کرد، یک شخصیت شرورِ مدیر که ظلم و ستم را به سیاست‌ها و انکارپذیریِ موجه نسبت می‌داد.

💡 Many family members were at Villa Park to support the so-called Prince of Darkness for what turned out to be his final performance.

بسیاری از اعضای خانواده در ویلا پارک حضور داشتند تا از شاهزاده تاریکی که قرار بود آخرین اجرای او باشد، حمایت کنند.