prairie turnip

💡 Pale purple coneflowers, porcupine grass, prairie turnip and other native plants, along with pollinating insects and creatures in the soil, survive in places like this.

گل‌های مخروطی بنفش کم‌رنگ، علف جوجه‌تیغی، شلغم دشتی و سایر گیاهان بومی، به همراه حشرات گرده‌افشان و موجودات موجود در خاک، در مکان‌هایی مانند این زنده می‌مانند.

💡 The professors and Sitzman, Furlich and Matz followed that up with more thorough research toward defining the antioxidant and pathogen-fighting qualities of the prairie turnip.

اساتید و سیتزمن، فرلیچ و ماتز این کار را با تحقیقات کامل‌تری برای تعریف ویژگی‌های آنتی‌اکسیدانی و مبارزه با پاتوژن شلغم دشتی دنبال کردند.

💡 Researchers mapped where prairie turnip still thrives, collaborating with tribes to protect harvesting traditions.

محققان با همکاری قبایل برای حفظ سنت‌های برداشت، نقشه مناطقی را که شلغم دشتی هنوز در آنها رشد می‌کند، ترسیم کردند.

💡 These being scarce, the chief food of the settlers for all that summer through was the "Prairie turnip."

از آنجا که این مواد کمیاب بودند، غذای اصلی مهاجران در تمام طول تابستان «شلغم دشتی» بود.

💡 Foragers identified prairie turnip by its leaves and dug carefully to avoid damaging the starchy tuber.

جویندگان علوفه، شلغم دشتی را از روی برگ‌هایش شناسایی می‌کردند و با دقت آن را حفر می‌کردند تا از آسیب رساندن به غده نشاسته‌ای آن جلوگیری شود.

💡 Historical notes describe prairie turnip as a travel food, dried and powdered for soups on long journeys.

یادداشت‌های تاریخی، شلغم دشتی را به عنوان یک غذای مسافرتی توصیف می‌کنند که در سفرهای طولانی، خشک و پودر شده و برای سوپ استفاده می‌شده است.