Poor Joe

💡 Even poor Joe Biden roused himself to insult the guy who has been eating his lunch for the past month.

حتی جو بایدن بیچاره هم به خودش آمد و به کسی که ماه گذشته ناهارش را می‌خورد، توهین کرد.

💡 To which one can only add: Poor Joe.

که فقط می‌توان به آن اضافه کرد: جو بیچاره.

💡 “Indeed, it would be hard to say too much for him,” said I; “and Biddy, we must often speak of these things, for of course I shall be often down here now. I am not going to leave poor Joe alone.”

گفتم: «راستش را بخواهید، گفتن حرف‌های زیاد برای او سخت است؛ و بیدی، ما باید اغلب در مورد این چیزها صحبت کنیم، چون البته من الان اغلب اینجا خواهم بود. من جو بیچاره را تنها نمی‌گذارم.»

💡 The ballad of Poor Joe is less about a person than about a pattern—luck, loss, and one last try.

تصنیف «جوی بیچاره» کمتر درباره یک شخص و بیشتر درباره یک الگو است - شانس، باخت و آخرین تلاش.

💡 Headlines framed him as Poor Joe, but neighbors remembered favors quietly done.

تیترهای روزنامه‌ها او را به عنوان جو بیچاره معرفی کردند، اما همسایه‌ها لطف‌هایی را که بی‌سروصدا به او شده بود، به خاطر داشتند.