pohiri

💡 The pohiri began with a karanga echoing across the marae, inviting guests to cross from strangers into respectful guests.

پوهیری با طنین صدای کارانگا در سراسر مارا آغاز شد و مهمانان را دعوت می‌کرد تا از غریبه‌ها به مهمانان محترم تبدیل شوند.

💡 At a pohiri, hosts and visitors exchange speeches, song, and hongi, a choreography of welcome that carries history as carefully as it carries people.

در یک پوهیری، میزبانان و بازدیدکنندگان به تبادل سخنرانی، آواز و هونگی می‌پردازند، رقصی از خوشامدگویی که تاریخ را به همان دقتی که انسان‌ها را به تصویر می‌کشد، به تصویر می‌کشد.

💡 Teachers prepared students for a pohiri by explaining tikanga, so participation felt informed rather than performative.

معلمان با توضیح تیکانگا، دانش‌آموزان را برای پوهیری آماده می‌کردند، بنابراین مشارکت بیشتر آگاهانه به نظر می‌رسید تا نمایشی.