Piranesi

💡 Last year’s winner was Susanna Clarke for her literary fantasy “Piranesi.”

برنده سال گذشته سوزانا کلارک برای فانتزی ادبی «پیرانسی» بود.

💡 Last year’s winner was Susanna Clarke’s literary fantasy “Piranesi.”

برنده سال گذشته، فانتزی ادبی «پیرانسی» نوشته سوزانا کلارک بود.

💡 The etchings of Piranesi transform ruins into dream-architecture, spaces too dramatic to be practical and too precise to be imaginary.

حکاکی‌های پیرانسی، ویرانه‌ها را به معماری رویایی تبدیل می‌کنند، فضاهایی که بیش از حد دراماتیک هستند تا عملی باشند و بیش از حد دقیق هستند تا خیالی باشند.

💡 A reproduction by Piranesi hung in the studio like a stern tutor with excellent taste.

یک نسخه کپی از پیرانسی مثل یک معلم خصوصی سختگیر و با سلیقه عالی در استودیو آویزان بود.

💡 In this way, it reminded me of Susanna Clarke’s ingenious “Piranesi” — the only other recent novel that was as much a work of philosophy as it was a mystery.

به این ترتیب، این رمان مرا به یاد «پیرانسی» هوشمندانه‌ی سوزانا کلارک انداخت - تنها رمان اخیر دیگری که به همان اندازه که اثری فلسفی بود، معمایی هم بود.

💡 Designers still study Piranesi to learn how shadow can carry as much information as line.

طراحان هنوز هم پیرانزی را مطالعه می‌کنند تا یاد بگیرند که چگونه سایه می‌تواند به اندازه خط اطلاعات را در خود جای دهد.