Phorcys

💡 Phorcys clacked his fingers and thumbs excitedly.

فورسیس با هیجان انگشتان و شست‌هایش را به هم زد.

💡 In myth, Phorcys fathers sea monsters, a genealogical web that turns coastlines into theaters for awe and caution.

در اسطوره، فورسیس پدر هیولاهای دریایی است، شبکه‌ای از تبارشناسی که سواحل را به صحنه‌هایی برای ترس و احتیاط تبدیل می‌کند.

💡 Artists draw Phorcys with scales and wisdom, a patriarch of depths where maps go quiet.

هنرمندان، فورسیس را با فلس‌ها و خرد ترسیم می‌کنند، بزرگ خاندانی از اعماق که در آن نقشه‌ها آرام می‌گیرند.

💡 Phorcys tilted his head so that his mismatched eyes almost lined up.

فورسیس سرش را کج کرد، طوری که چشمان ناهماهنگش تقریباً در یک راستا قرار گرفتند.

💡 A lecture compared Phorcys to modern oceanography, both assigning names to mysteries that resist domestication.

یک سخنرانی، فورسیس را با اقیانوس‌شناسی مدرن مقایسه کرد، که هر دو نام‌هایی را به اسراری اختصاص دادند که در برابر اهلی شدن مقاومت می‌کنند.

💡 Phorcys’s mouth stretched into that wind tunnel smile.

دهان فورسیس به لبخندی شبیه به لبخند تونل باد تبدیل شد.