Philistines

💡 Museums now present the Philistines with nuance, letting daily life share the stage with kings.

موزه‌ها اکنون فلسطینی‌ها را با ظرافت به تصویر می‌کشند و اجازه می‌دهند زندگی روزمره در کنار پادشاهان به نمایش گذاشته شود.

💡 Texts about the Philistines read differently when you set them beside pottery, plows, and fishhooks.

متون مربوط به فلسطینیان وقتی آنها را در کنار سفال، گاوآهن و قلاب ماهیگیری قرار دهید، خوانش متفاوتی دارند.

💡 The Goliaths from Dallas were there — they even brought their own logo-emblazoned benches to go with the throngs of blue-clad Philistines in the stands.

جالوت‌های دالاس آنجا بودند - آنها حتی نیمکت‌های مزین به لوگوی خودشان را هم آورده بودند تا با انبوه فلسطینی‌های آبی‌پوش روی سکوها هماهنگ باشند.

💡 The Philistines become less cartoonish when you follow trade routes rather than only battle lines.

وقتی به جای خطوط جنگی، مسیرهای تجاری را دنبال کنید، فلسطینی‌ها کمتر کارتونی می‌شوند.

💡 These Super Glue subversives have been derided as publicity-seeking Philistines and hailed as martyrs for a vital cause.

این خرابکاران سوپر چسب به عنوان افراد بی‌فرهنگ و منفعت‌طلب مورد تمسخر قرار گرفته‌اند و به عنوان شهدایی برای یک هدف حیاتی مورد ستایش قرار گرفته‌اند.