Canaanite

💡 The exhibit presented Canaanite inscriptions alongside household pottery, connecting literacy to daily rituals rather than distant royal proclamations.

این نمایشگاه کتیبه‌های کنعانی را در کنار سفال‌های خانگی به نمایش گذاشت و سوادآموزی را به جای اعلامیه‌های سلطنتی دوردست، به آیین‌های روزانه مرتبط کرد.

💡 Its hundreds of storage jars, called Canaanite amphorae, spilled into heaps on the seafloor.

صدها کوزه‌ی نگهداری آن، که آمفورای کنعانی نامیده می‌شدند، در کف دریا روی هم تلنبار شده بودند.

💡 Language courses compare Canaanite roots with Hebrew and Phoenician, inviting students to hear history within syllables carefully.

دوره‌های زبان، ریشه‌های کنعانی را با عبری و فنیقی مقایسه می‌کنند و از دانش‌آموزان دعوت می‌کنند تا تاریخ را با دقت در قالب هجاها بشنوند.

💡 The IAA identified the jugs as Canaanite, a people who resided in the lands abutting the eastern Mediterranean.

IAA کوزه‌ها را متعلق به کنعانی‌ها، مردمی که در سرزمین‌های مجاور مدیترانه شرقی ساکن بودند، شناسایی کرد.

💡 Sample vessels from the cargo were positively identified as coming from the Late Bronze Age Canaanite period, according to the IAA.

طبق اعلام IAA، نمونه‌هایی از کشتی‌های این محموله به طور قطعی به عنوان متعلق به اواخر عصر برنز، دوره کنعانی، شناسایی شدند.

💡 Archaeologists unearthed a Canaanite figurine, sparking debates about symbolism, trade, and evolving iconography across temples and kitchens alike.

باستان‌شناسان یک مجسمه کنعانی را کشف کردند که بحث‌هایی را در مورد نمادگرایی، تجارت و تکامل شمایل‌نگاری در معابد و آشپزخانه‌ها برانگیخت.