Phèdre

💡 During the 1990s she turned in impressive stage work in Brecht's "Mother Courage," Albee's "Who's Afraid of Virginia Woolf" and Racine's "Phedre" and "Britannicus."

در طول دهه ۱۹۹۰، او در نمایش‌های «ننه دلاور» اثر برشت، «چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد» اثر آلبی و «فدر» و «بریتانیکوس» اثر راسین، کارهای صحنه‌ای چشمگیری ارائه داد.

💡 Watching Phèdre, I admired how confessions feel like architecture: beautiful, rigid, and sometimes collapsing.

با تماشای فدر، تحسین کردم که اعترافات چقدر شبیه معماری هستند: زیبا، سفت و سخت و گاهی در حال فروپاشی.

💡 One of these was the Symphony’s first official concert, in December 1903, which had also featured the Massenet “Phèdre” Overture and Schubert’s “Unfinished” Symphony.

یکی از این کنسرت‌ها، اولین کنسرت رسمی سمفونی در دسامبر ۱۹۰۳ بود که در آن اورتور «فدر» ماسنه و سمفونی «ناتمام» شوبرت نیز اجرا شد.

💡 On the first half: Massenet’s “Phèdre Overture” and Schubert’s “Unfinished Symphony,” which were both on Seattle Symphony’s first program in 1903.

در نیمه اول: «اورتور فدر» اثر ماسنه و «سمفونی ناتمام» اثر شوبرت که هر دو در اولین برنامه سمفونی سیاتل در سال ۱۹۰۳ بودند.

💡 Students argued whether Phèdre deserves pity, and the best essays found room for both judgment and sorrow.

دانش‌آموزان بحث می‌کردند که آیا فدر سزاوار ترحم است یا خیر، و بهترین انشاها جایی برای قضاوت و تاسف پیدا می‌کردند.

💡 The production of Phèdre balanced marble-cold formality with volcanic undercurrents, as Racine demands.

تولید فدر، همانطور که راسین می‌خواست، رسمیت سرد مرمری را با جریان‌های زیرین آتشفشانی متعادل کرد.