Phaeacia

💡 Seventeen days he sailed, and on the eighteenth day he saw the shadowy mountain peaks of an island called Phaeacia.

هفده روز دریانوردی کرد و در روز هجدهم قله‌های کوه‌های سایه‌دار جزیره‌ای به نام فایاکیا را دید.

💡 Odysseus reaches Phaeacia, where hospitality moves the plot and oars answer as chorus.

اودیسه به فایاسیا می‌رسد، جایی که مهمان‌نوازی، طرح داستان را به حرکت درمی‌آورد و پاروها به عنوان همخوانی پاسخ می‌دهند.

💡 While Ulysses slept, alone and naked in an unknown land, a dream came to beautiful Nausicaa, the daughter of the King of that country, which is called Phaeacia.

هنگامی که اولیس تنها و برهنه در سرزمینی ناشناخته خفته بود، ناوسیکای زیبا، دختر پادشاه آن سرزمین که فایاسیا نام دارد، خوابی دید.

💡 A map of Phaeacia in the classroom nudged students to compare mythic ports with real currents.

نقشه‌ای از فایاسیا در کلاس درس، دانش‌آموزان را به مقایسه بنادر افسانه‌ای با جریان‌های واقعی سوق داد.

💡 Writers use Phaeacia as shorthand for rest before the last, hardest miles home.

نویسندگان از فایسیا به عنوان مخفف استراحت قبل از آخرین و سخت‌ترین کیلومترهای خانه استفاده می‌کنند.