pennillion

💡 A recording captured pennillion at midnight, harp strings shimmering beneath verses that braided memory and mischief.

یک ضبط، میلیون‌ها نفر را در نیمه‌شب ضبط کرد، در حالی که سیم‌های چنگ در زیر ابیاتی که خاطره و شیطنت را در هم می‌آمیختند، می‌درخشیدند.

💡 “Well,” said the damsel, “I believe he does write things which he calls pennillion, but everybody laughs at them.”

دختر گفت: «خب، من معتقدم او چیزهایی می‌نویسد که خودش آنها را پنیلیون می‌نامد، اما همه به آنها می‌خندند.»

💡 Had you lived at that time you would have seen people down on their knees before stocks and stones, worshipping them, kissing them and repeating pennillion to them.

اگر در آن زمان زندگی می‌کردی، می‌دیدی که مردم در برابر چوب و سنگ زانو می‌زنند، آنها را می‌پرستند، می‌بوسند و برایشان دعا می‌کنند.

💡 Teachers introduced pennillion by pairing students, one holding rhythm while the other chased rhyme.

معلمان با جفت کردن دانش‌آموزان، پنیلیون را معرفی کردند، یکی ریتم را نگه می‌داشت و دیگری قافیه را دنبال می‌کرد.

💡 They were horrible times—times in which there were monks and friars and p. 511graven images, which people kissed and worshipped and sang pennillion to. 

دوران وحشتناکی بود - دورانی که در آن راهبان و راهبان و تصاویر حکاکی شده‌ای وجود داشتند که مردم آنها را می‌بوسیدند و می‌پرستیدند و برایشان آواز می‌خواندند.

💡 Competitive pennillion pitted quick wits against strict meters, cheers rising when poets landed a perfect, affectionate jab.

رقابت‌های فراوان، بذله‌گویی‌های سریع را در مقابل وزن‌های سختگیرانه قرار می‌داد، و وقتی شاعران یک ضرب‌المثل بی‌نقص و محبت‌آمیز را به کار می‌بردند، تشویق‌ها اوج می‌گرفت.