peccavi

💡 Supposing that, taking the bull by the horns, he were cunningly to bring about her re-introduction into the m�nage, would she be grateful, and, singing peccavi, promise to behave better in future?

اگر فرض کنیم که او با زیرکی و با در نظر گرفتن شاخ‌های گاو نر، باعث بازگشت او به خانه شود، آیا او سپاسگزار خواهد بود و با خواندن پِکاوی، قول خواهد داد که در آینده رفتار بهتری داشته باشد؟

💡 So he was nowhere to be seen as a single sentence spread over supertitle screens above the stage: Pater, peccavi.

بنابراین او هیچ جا دیده نمی‌شد، در حالی که جمله‌ای واحد روی صفحات زیرنویس بالای صحنه پخش شده بود: پاتر، پکاوی.

💡 He opened with peccavi, a disarming admission that invited forgiveness before negotiations tackled restitution.

او با پکاوی شروع کرد، اعترافی خلع سلاح کننده که قبل از اینکه مذاکرات به جبران خسارت منجر شود، بخشش را به همراه داشت.

💡 Legal apologies avoid peccavi outright, fearing liability, yet public trust rarely rebuilds without some honest reckoning.

عذرخواهی‌های قانونی از ترس مسئولیت‌پذیری، مستقیماً از پِکاوی اجتناب می‌کنند، با این حال اعتماد عمومی به ندرت بدون حسابرسی صادقانه بازسازی می‌شود.

💡 Would you have her come down here and sing peccavi before me, whom she detests?

میشه ازش بخوای بیاد اینجا و جلوی من که ازش متنفره، پِکاوی بخونه؟

💡 In diaries, a terse peccavi often hides complex shame and slow, halting growth.

در خاطرات، یک پکاوی مختصر و مفید اغلب شرم پیچیده و رشد کند و متوقف شده را پنهان می‌کند.