pauperism

💡 His patients, in his view, were miserable — and a future burden on the state, sure to lead to an uncontainable problem of “pauperism and criminality.”

از نظر او، بیمارانش بدبخت بودند - و در آینده باری بر دوش دولت خواهند بود که مطمئناً به مشکل غیرقابل مهار «فقر و جنایت» منجر خواهد شد.

💡 But in the half-century since Dr. King was assassinated in Memphis during his peaceful crusade against pauperism and racism, the city has been immersed in poverty, segregation and violence.

اما در نیم قرنی که از ترور دکتر کینگ در ممفیس در جریان مبارزه مسالمت‌آمیزش علیه فقر و نژادپرستی می‌گذرد، این شهر غرق در فقر، تبعیض نژادی و خشونت بوده است.

💡 Nineteenth-century debates framed pauperism as a moral failing, a narrative modern historians challenge with data about wages, housing, and structural shocks.

مباحث قرن نوزدهم، فقر و تنگدستی را به عنوان یک نقص اخلاقی مطرح می‌کرد، روایتی که مورخان مدرن با داده‌های مربوط به دستمزدها، مسکن و شوک‌های ساختاری آن را به چالش می‌کشند.

💡 This pauperism and extreme poverty also led to violence.

این فقر و تنگدستی شدید، منجر به خشونت نیز شد.

💡 Social workers combat pauperism by addressing root causes—addiction, illness, education gaps—rather than merely distributing temporary relief.

مددکاران اجتماعی با پرداختن به علل ریشه‌ای - اعتیاد، بیماری، شکاف‌های آموزشی - به جای صرفاً توزیع کمک‌های موقت، با فقر مبارزه می‌کنند.

💡 Newspapers once sensationalized pauperism to sell pity; today, ethical storytelling strives to humanize hardship without exploiting pain.

روزنامه‌ها زمانی فقر و تنگدستی را به موضوعی جنجالی تبدیل می‌کردند تا ترحم بفروشند؛ امروز، داستان‌سرایی اخلاقی می‌کوشد بدون سوءاستفاده از درد و رنج، سختی‌ها را انسانی جلوه دهد.