Paul Bunyan

💡 They called him thunder in a bottle; they compared him to civil rights activist Paul Robeson — and Paul Bunyan.

آنها او را رعد و برق در بطری می‌نامیدند؛ او را با فعال حقوق مدنی، پل رابسون - و پل بانیان - مقایسه می‌کردند.

💡 Teachers used Paul Bunyan tall tales to discuss exaggeration, asking students to measure how storytelling stretches truth without completely severing ties to recognizable landscapes.

معلمان از داستان‌های بلند پاول بانیان برای بحث در مورد اغراق استفاده کردند و از دانش‌آموزان خواستند تا بسنجند که چگونه داستان‌سرایی حقیقت را بدون قطع کامل ارتباط با مناظر قابل تشخیص، بسط می‌دهد.

💡 Below the towering stone pinnacle are a gift shop, and statues of Paul Bunyan and Babe.

در زیر قله سنگی بلند، یک مغازه هدیه فروشی و مجسمه‌هایی از پل بانیان و بیب قرار دارد.

💡 There’s a holding cell for Paul Bunyan’s Axe, which goes to the Wisconsin-Minnesota winner.

یک سلول نگهداری برای تبر پل بانیان وجود دارد که به برنده ویسکانسین-مینه سوتا می‌رسد.

💡 A roadside diner themed around Paul Bunyan served pancakes the size of hubcaps, turning breakfast into a cheerful joke that travelers remembered long after the syrupy plates disappeared.

یک رستوران کنار جاده‌ای با تم پل بانیان، پنکیک‌هایی به اندازه قالپاق سرو می‌کرد و صبحانه را به یک جوک شاد تبدیل می‌کرد که مسافران مدت‌ها پس از ناپدید شدن بشقاب‌های شربت‌دار، آن را به یاد می‌آوردند.

💡 The tourism board leaned into Paul Bunyan folklore, installing oversized axes and footprint statues that made kids giggle while their parents snapped pleasantly ridiculous photos.

هیئت گردشگری با الهام از فرهنگ عامه‌ی پل بانیان، تبرهای بزرگ و مجسمه‌های ردپا نصب کرد که باعث خنده‌ی بچه‌ها می‌شد، در حالی که والدینشان عکس‌های بامزه و خنده‌داری می‌گرفتند.