pat-a-cake

💡 We turned pat a cake into a counting game, clapping beats that matched the syllables.

ما «ضربه زدن روی کیک» را به یک بازی شمارش تبدیل کردیم و با ریتم‌هایی که با هجاها هماهنگ بودند، دست می‌زدیم.

💡 Toddlers chant pat a cake with astonishing rhythm, learning coordination long before they can write their names.

کودکان نوپا با ریتمی شگفت‌انگیز، آهنگ «پاپ» روی کیک می‌خوانند و مدت‌ها قبل از اینکه بتوانند اسمشان را بنویسند، هماهنگی حرکات را یاد می‌گیرند.

💡 Reading them is somehow inherently delightful, like reciting the names of flowers: Pat-a-cake, Poison, Mary Mack, Cut-a-Lump, Kerplunk, Ghost-in-the-Graveyard, Dandy Shandy and so on.

خواندن آنها ذاتاً لذت‌بخش است، مثل از بر خواندن نام گل‌ها: پت-ا-کیک، پویزن، مری مک، کات-ا-لامپ، کرپلانک، روح در گورستان، دندی شندی و غیره.

💡 They played cards and pat-a-cake clapping games, in effect living the childhood denied them.

آنها ورق بازی می‌کردند و بازی‌های دست زدن انجام می‌دادند، در واقع زندگی‌ای را تجربه می‌کردند که دوران کودکی از آنها دریغ کرده بود.

💡 At the library circle time, pat a cake broke the ice for shy kids who preferred movement over talking.

در زمان حلقه کتابخانه، کیک خوردن یخ بچه‌های خجالتی را که حرکت را به حرف زدن ترجیح می‌دادند، شکست.

💡 The children of the Firs Mobile Home Park chase each other down the neighborhood street after school and clap to centuries-old nursery rhymes like pat-a-cake.

بچه‌های پارک خانه‌های سیار فیرس بعد از مدرسه در خیابان محله دنبال هم می‌دوند و مثل آب‌نبات چوبی دست می‌زنند و شعرهای کودکانه چند صد ساله را زمزمه می‌کنند.